Psychika i jej mechanizmy obronne - opancerzanie uczuć
Mechanizm opancerzania uczuć, polega na tworzeniu pozorów: panowania nad sobą, odporności na stres i frustrację oraz rzeczowej i racjonalnej postawy.Na zewnątrz demonstrowana jest maska pozbawiona emocji, rzeczowa i racjonalna. Człowiek pozbawiony emocji uznawany jest za ideał przedstawiciela współczesnej cywilizacji technicznej – perfekcyjnie działający automat. Ten, kto wyłącza emocje, wyłącza swoją żywotność, zubaża kontakty międzyludzkie, a tłumione uczucia oddziałują negatywnie na organy wewnętrzne i mięśnie. Ten, kto nie działa emocjonalnie staje się chory fizycznie i psychicznie. Większość ludzi dokładnie kontroluje i skrzętnie ukrywa swoje prawdziwe uczucia. W czasach współczesnych uczucia stają się czymś podejrzanym. Manifestowanie czysto racjonalnego podejścia do życia i ukrywanie emocji, świadczy o braku pewności siebie i przyjmowaniu postawy defensywnej wobec siebie i otoczenia. Zachowanie zgodne z narzuconą rolą jest niczym innym jak spełnieniem odgórnych oczekiwań. Emocje powinny znajdować się pod stałą kontrolą, co umożliwi jednostce prawidłowe przystosowanie do życia. Ludzie manifestują wobec siebie postawę luzu i beztroski, demonstrują postawę opanowania i obojętności. Co się dzieje z emocjami, które człowiek ukrywa? Napięcie emocjonalne nie znika, ale zaczyna oddziaływać na organizm. Napięcie w mięśniach karku, pleców, łydek, brzucha czy ramion, to przykładowe oddziaływanie skrywanych emocji na organizm. Jak pisał F.S. Perls „Nawet tysiąc sztucznych kwiatów nie ożywi pustyni. A tysiąc pustych twarzy nie zapełni pustki pomieszczenia.”.
Jak bronić się przed opancerzaniem uczuć?
Przede wszystkim przez ekspresję uczuć.Bądź szczery, autentyczny i otwarcie wyrażaj swoje uczucia. Nie kontroluj ich, ale wyrażaj je całym sobą. Ludzie lubią osoby szczere i otwarte, optymistycznie nastawione do życia, szczerze uśmiechające się i otwarcie wyrażające swoje uczucia. Pamiętaj, że Twoja ekspresja uczuć może zainspirować innych. Bądź pierwszy, który to zrobi i nie czekaj na innych, bo oni też czekają. Wiadomo przecież, że kiedy wszyscy na coś czekają, to nic się nie zmienia. To Ty musisz być motorem zmian, bo tylko Ty możesz coś zmienić.
Powyższy tekst jest fragmentem książki “Psychologia wywierania wpływu i psychomanipulacji”
Popularność: 3%
